Wiecznaja pamjat gierojam

W tygodniku Przegląd o drugim szeregu polskiego kryminału.:

w1

Jeszcze z trasy. Internet huczy, że związek Lipnickiej i Portera nieodwołalnie się „wypalił”, a w Zielonej Górze całkiem aktualne afisze. Show must go on?:

w2

Kawałek dalej obelisk upamiętniający tzw. wydarzenia zielonogórskie z roku 1960 czyli walki z milicją o „dom katolicki”. Obelisk nie nosi inskrypcji, symboli itd., które upamiętniałyby bojowników. Ma tylko dziurkę wielkości dwuzłotówki. Czegoś tak wyrafinowanego dawno nie spotkałem.:

w3

W Zielonej Bachus żeliwny.:

w4

I Bachus z krwi i kości.:

w5

W okolicy pełna oferta kulturalna.:

w6

w7

W Wolsztynie bardzo starannie utrzymany cmentarz wyzwolicieli z 1945. Żaden nagrobek nie pomazany czerwoną farbą. Może dlatego, że tuż obok komenda policji? :

w8

Na cokole mołojec dogina hitlerowską wronę.:

w9

Wokół reliefy. Jest i nasz „Rudy”.:

w10

Ileż ja się w życiu przypisów naredagowałem! Ale w Kargowej po raz pierwszy spotkałem przypis w formie tablicy marmurowej. Bo na tej wyższej z 1959 roku pomylono imię lokalnego bohatera. Kiedy je wreszcie ustalono, nie zmieniono na starej tablicy, lecz wmurowano korektę. Ot, co znaczy prawdziwy redaktor!:

w11

Artykuł na Fronda.pl zaczyna się od słów: „Pawłowicz genialnie…” Nie czytam dalej. Nie muszę. Znam Frondę, znam panią Pawłowicz.

4 przemyślenia nt. „Wiecznaja pamjat gierojam

  1. A na deptaku w Zielonej, przy kinie Nysa* profeministycznie urocza Bachuska kręci film – chyba reportaż, bo podgląda przechodniów. Trafił Pan na nią?

    * czekające na solidną renowację miejsce festiwali – np. francuskojęzyczny krótki metraż niedawno, a w sierpniu Quest Europe

  2. Nie trafiłem. Za to odbyła się awantura w samochodzie. Bo Dorota uparła się, żeby koniecznie pojechać do amfiteatru, gdzie odbywały się te Festiwale Piosenki Radzieckiej. Były strzałki, ale nie umiałem wykręcić, bo wszystko jednokierunkowe (czteropasmowe!). I amfiteatr poszedł się kochać. Tym razem.
    Ale jestem pewien, że Zielona kryje niezbadane pokłady. A że to tylko 150 km…

  3. To nie mogło się udać. Strzałki są dla zmyłki. Lepiej patrzeć na mech na drzewach. Szukając drzew do obserwacji trafia się na park, a tam jest rzeczony amfiteatr.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *