Archiwum kategorii: Jazzarium

Kenny Burrell, Swingin’

Kenny Burrell, Swingin’ :

Sprzed ery be bopu, więc z ogniem.

Wiki: „Kenneth Earl Burrell (*1931) to amerykański gitarzysta jazzowy. Jako inspirację wymieniał gitarzystów jazzowych Charliego Christiana, Oscara Moore’a i Django Reinhardta, a także gitarzystów bluesowych T-Bone’a Walkera i Muddy’ego Watersa”.

Christian McBride, Edgar Meyer, But Who’s Gonna Play The Melody

Christian McBride, Edgar Meyer, But Who’s Gonna Play The Melody, 2024:

Tytuł to dobre pytanie, skoro tak wiele tu basu.

Net: „Dwa duety akustycznych basów to rzadkość, a jako słuchacz obawiam się, że muzyka stanie się pojedynkiem, a nie znaczącym spotkaniem duetu. W przypadku tej podwójnej płyty LP z McBride i Meyer nie ma takich obaw, ponieważ muzyka i słuchanie siebie nawzajem zajmują centralne miejsce.
Dwóch muzyków ma własne, charakterystyczne brzmienie i rodowód. Meyer jest pięciokrotnym zdobywcą nagrody Grammy, a może pochwalić się różnorodnością muzyczną, która obejmuje bluegrass, muzykę klasyczną i folkową. Pozycja McBride’a jako basisty jazzowego jest niepodważalna, a w jego dyskografii można znaleźć wiele znakomitych albumów, do których można dodać i ten album”.

Benjamin Koppel, Brian Blade, Anders Koppel, Time Again

Benjamin Koppel, Brian Blade, Anders Koppel, Time Again, 2024:

Jak bym się przeniósł w lata 70. minionego wieku.

Down Beat: „Coś jest wspaniałego w państwie duńskim. To ta częściowo twarda, częściowo delikatna, pełna duszy sesja tria z udziałem kopenhaskiego zespołu ojca i syna Andersa (organy Hammonda) i Benjamina (saksofon tenorowy) Koppela. Ich perkusistą-perkusistą w tym sierpniowym występie w 2019 r. jest amerykańska potęga Brian Blade, który, jak zawsze, rozświetla sesję swoją radością tworzenia muzyki”.