Archiwa kategorii: Słuchowiska

Jezioro bez końca

Tekst reżysera. Swoich dni dożywają dwaj pisarze. Niegdysiejszy autor tasmowych powieści (w typie Nienackiego) i zbuntowany poeta przeklęty (w typie Wojaczka). Ten drugi to żebrak, pierwszemu z lepszych lat został domek pod lasem (na Mazurach). Ale rodzina już przebiera nogami, aby go oskubać.
Ignacy Gogolewski:

Jezioro bez końca reż. Jan Warenycia

Czary-mary

Według Sandora Maraia. Podstarzały mistrz cyrkowej iluzji zarzeka się, że za nic nie zgodzi się na następny kontrakt. I ze zdziwieniem dowiaduje się, że nikt go na ten kontrakt nie namawia. A jakby przeciwnie. Podobnie w miłości.
Jan Englert:

Czary-mary, reż. Andrzej Piszczatowski 2011

Degrengolada

Sztuka Pavela Kohouta. Sygnatariusz Karty 77 na przesłuchaniu w czeskiej ubecji. Troszku straszno, troszku smieszno… Nagranie, które ściągnąłem zahacza jeszcze o Radio kierowców. W nim komunikat, że przechodzień zginął potrącony przez ciężarówkę gdzieś pod Piotrkowem Trybunalskim. R.I.P.
Kazimierz Kaczor:

Degrengolada, reż. Andrzej Piszcatowski 2011

Krzywy domek

Tekst: Anna Wakulik. Rozterki i dramaty pokolenia emigracji (tu: do Norwegii). Strasznie narzekają, a jednocześnie paplają i miotają się bez opamiętania załatwiają najgłupszą sprawę. Ale, skoro na to zużywają całą życiową energię, to na sprawy poważne już jej nie starcza.
Elżbieta Kijowska:

Krzywy domek, reż. Henryk Rozen

Niegrzeczne dziewczynki

Dwie samotne kobiety spod Madrytu sprowadzają sobie dla urozmaicenia „dziwka” (męską prostytutkę). Nie zdają sobie sprawy, że w pakiecie z facetem ściągają jego historię. Szybko się słucha.
Edyta Olszówka (jesteśmy „na ty”, choć wątpię, by pani Edyta to pamiętała). :

Niegrzeczne dziewczynki, reż. Walemar Modestowicz 2011