Archiwum kategorii: Muza

Keith Jarrett, The Köln Concert

Keith Jarrett, The Köln Concert:

Towarzyszy mi przez lata. Pamiętam krajobraz, na który patrzyłem słuchając go po raz pierwszy.

Wiki: „The Köln Concert is a live solo double album by pianist Keith Jarrett recorded at the Opera House in Köln, West Germany on 24 January 1975 and released on ECM Records later that year”.

Keith Jarrett, Bordeaux Concert

Keith Jarrett, Bordeaux Concert:

Tak, tego można słuchać w pętli.

Net: „„Bordeaux Concert” to ostatni solowy występ, jaki dał wielki pianista jazzowy Keith Jarrett we Francji, 6 lipca 2016 r. w Auditorium de l’Opéra National de Bordeaux. Nagranie nigdy wcześniej nie zostało wydane, a występ zebrał wówczas entuzjastyczne recenzje za to, że był niemal tak odkrywczy, jak legendarny album Jarretta „Köln Concert” z 1975 r.”.

Bo Nilsson, Arctic Air

Bo Nilsson, Arctic Air, 2002:

Kolejne odkrycie w tym paśmie.

Wiki: „Pod koniec lat 50. Nilsson skomponował dwunastostronicową partyturę do swojego pierwszego utworu elektronicznego, Audiogramme, korzystając jedynie z audycji radiowych i opublikowanej partytury Studie II Stockhausena jako źródeł, z których mógł czerpać, ponieważ w tamtym czasie nie miał dostępu do sprzętu elektronicznego”.

Anat Fort Trio, Birdwatching

Anat Fort Trio, Birdwatching, 2016

Muzyka toczy się niespiesznie.

Net: „To już trzeci album izraelskiej pianistki Anat Fort dla wytwórni ECM. Tym razem, artystka zdecydowała się na powiększenie swojego tria, które współtworzy z basistą Garym Wangiem oraz perkusistą Rolandem Schneiderem, o specjalnego gościa: włoskiego klarnecistę Gianluigiego Trovesiego. Jak tłumaczy Anat Fort: “Wiele spośród moich utworów jest zainspirowanych ruchem występującym w świecie przyrody: zwierzętami, chmurami, wiatrem, wodą… Z początku nie wiedziałam jak nazwać tę płytę. Dopiero, kiedy pierwszy raz słuchałam jej finalnej wersji, zrozumiałam, że nazwa musi mieć coś wspólnego z ruchem ptaków oraz z obserwowaniem, podsłuchiwaniem, czekaniem. Obserwowaniem nie tylko ptaków, ale też siebie, naszej duszy, która wzbija się do lotu wewnątrz naszego ciała”.

„Cage 2”

„Cage 2” 2024:

Muzyka toczy się jak pełna fura po bruku. I w środku lata. Brawurowe.

Net: „Album ten bierze swój tytuł, CAGE², od przedstawienia scenicznego, zbudowanego wokół 12 utworów na fortepian preparowany napisanych przez Cage’a w latach 1940-1945, które Chamayou i tancerka-choreograf Élodie Sicard koncertowali po Francji. Ze względów praktycznych konieczne było umieszczenie na scenie czterech fortepianów, każdy „przygotowany” w inny sposób. Matematyczna potęga 2 zastosowana do nazwiska Cage’a w tytule przedstawienia („Cage do kwadratu”) odnosi się zarówno do uzupełniającej się obecności dwóch wykonawców – pianisty i tancerza – jak i do kwadratu utworzonego przez cztery fortepiany, każdy w rogu sceny”.